Badania laboratoryjne w impotencji

Pierwszym etapem diagnostyki zaburzeń erekcji jest zebranie dokładnego wywiadu lekarskiego. W trakcie jego przeprowadzania lekarz podejmuje próbę odpowiedzenia na pytanie, czy zaburzenia erekcji są na podłożu organicznym (wywołane przez chorobę), czy mają podłoże psychogenne (stres, problemy w pracy, kłopoty w domu). Następnym krokiem jest badanie pacjenta. Po wstepnym rozpoznaiu lekarz zaleca wykonanie dalszych kroków, wśród których może być wykonanie badań labolatoryjnych w impotencji.

Rodzaj wykonywanych badań laboratoryjnych

• podstawowa morfologia krwi - niedokrwistość może powodować szybkie męczenie oraz zaburzeń erekcji,
• stężenia glukozy w surowicy krwi oraz w moczu - wykluczenia występowania cukrzycy,
• oznaczenie profilu lipidowego - pozwola oznaczyć poziom cholesterolu. Wysoki poziom może sugerować ryzyko miażdżycy naczyń tętniczych, co utrudnia dopływ krwi do członka.
• ocena funkcji tarczycy (TSH, fT4) - hormony tarczycy wpływają na produkcję testosteronu. Niedobór hormonów tarczycy może więc wpływać na zaburzenia erekcji,
• ocena parametrów nerkowych (mocznik, kreatynina) oraz wątrobowych (enzymy wątrobowe, bilirubina), które pozwolą ocenić pracę tych narządów,
• badanie ogólne moczu - oprócz obecności glukozy (wykrywanie cukrzycy) może wskazać na chorobę nerek,
• PSA - antygen oznaczany w chorobach gruczołu krokowego.

Badania w impotencji - badania endokrynologiczne

Badania specjalistyczne endokrynologiczne nie są wykonywane rutynowo. Zwykle zaleca się je mężczyznom, którzy oprócz zaburzeń erekcji zgłaszają obniżenie lub zanik libido (popędu płciowego), zanik cech płciowych np. owłosienia typu męskiego. Należą do nich:

• poziom stężenia testosteronu  - hormon pobiera się rano, gdy jest w największym stężeniu we krwi,
• prolaktyna- szczególnie u młodych mężczyzn z zanikiem popędu płciowego. Wysoki poziom tego hormonu obniża ilość testosteronu we krwi oraz wpływa poprzez nieznany mechanizm na obniżenie libido oraz zaburzenia erekcji,
• LH/FSH.

Testosteron a zaburzenia erekcji

Czynniki hormonalne odgrywają bardzo istotną rolę w erekcji. Testosteronjest uważany za hormon ważny dla czynności seksualnych człowieka, jednakże do tej pory nie wyjaśniono dokładnie jego roli. Wiadomo jednak, że zaburzenia hormonalne dotyczące osi podwzgórze-przysadka-jądro są jedną z przyczyn impotencji. Choroby innych gruczołów dokrewnych, zakłócające pracę tejże osi hormonalnej, mogą także mieć swój negatywny wpływ. Jednak jedynie u około 5% pacjentów, którzy zgłaszają się do lekarzy z powodu zaburzeń erekcji stwierdza się obniżony poziom testosteronu. Wiele badań wskazuje, że obniżony poziom testosteronu jest odpowiedzialny przede wszystkim za obniżone libido, nieprawidłowy rozwój męskich cech płciowych, depresję. Dlatego też oznaczanie poziomu wolnego testosteronu jest zalecane zwłaszcza u mężczyzn mających, poza impotencją, dodatkowe, niepokojące objawy.

Badania labolatoryjne w impotnecji wykonuje się dopiero po zebraniu całościowego wywiadu i wykonaniu badań internistycznych. Na podstawie dostępnych danych lekarza zleca pewien panel badań laboratoryjnych. Trzeba zaznaczyć, że nie ma jednego standardowego wzoru badań, a decyzję zawsze podejmuje się adekwatnie do konkretnej sytuacji.


Bibliografia

Herrmann F., Lohmann T., Muller P., Endokrynologia w praktyce klinicznej. Diagnostyka i leczenie,    Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2009, ISBN 978-83-200-3835-4
Dembińska-Kieć A., Naskalski J.W., Diagnostyka laboratoryjna z elementami biochemii klinicznej, Urban & Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-137-2
Lew-Starowicz Z., Skrzypulec V., Podstawy seksuologii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2010, ISBN 978-83-200-3618-3
Gregoir A. Impotencja, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 832-00-185-36