Co świadczy o impotencji psychogennej?

Ludzka psychika odgrywa bardzo ważną rolę w powstawaniu zaburzeń oraz powrocie do zdrowia. Mężczyźni, którzy cierpią na impotencję, mogą nie przejawiać żadnych fizycznych dolegliwości, które mogłyby zmniejszać ich sprawność seksualną. W momencie wykluczenia zaburzeń somatycznych, należy brać pod uwagę przede wszystkim czynnik psychiczny. Impotencja może mieć bowiem skomplikowane podłoże psychiczne i wtedy też możemy mówić o tzw. impotencji psychogennej.

Przyczyny impotencji

Impotencja jest problemem, którego doświadcza wielu mężczyzn. Zaburzenia te uderzają w męską godność i poczucie własnej wartości. Impotencją nazwać można całkowitą lub częściową niemożliwość uzyskania wzwodu. Wyróżniane są trzy stopnie zaburzenia: łagodny, umiarkowany, całkowity. Przy umiarkowanych zaburzeniach erekcji występuje wzwód, choć jest on niepełny. Natomiast w przypadku 3 stopnia mężczyzna nie jest w stanie osiągnąć wzwodu.

Do powstawania impotencji przyczyniają się czynniki:

• biologiczne,
• psychiczne,
• społeczno-kulturowe.

W grupie biologicznych można wyróżnić: choroby, nałogi, przyjmowanie leków, zaburzenia hormonalne. Czynniki psychiczne to m.in. problemy związane z rozwojem i dojrzewaniem (patologia w rodzinie, negatywne wzorce, rozpad rodziny, itp.), osobowością (zaburzenia identyfikacji płciowej, lękliwość, fobie, kompleksy, itp.) oraz z życiem partnerskim (np. brak odpowiedniego partnera, zanik pożądania, rozpad więzi partnerskiej czy monotonia).

Impotencja organiczna a impotencja psychogenna

Zaburzenia erekcji mają różne przyczyny. Jednak zwykle związane są one zarówno z czynnikami organicznymi, jak i psychicznymi. Impotencja uderza w męskość, dlatego oprócz problemów fizjologicznych budzi także szereg trudnych emocji i prowadzi niejednokrotnie do silnych kryzysów.
Istnieją jednak podstawy do tego, żeby można było określić, który czynnik był pierwotną przyczyną zaburzeń potencji. Zaburzenia organiczne związane są z chorobami, nałogami, działaniem układu hormonalnego oraz przyjmowaniem niektórych leków. Jeśli wykluczone zostanie podłoże somatyczne zaburzenia, bierze się pod uwagę czynniki środowiskowe i psychiczne.

Organiczne zaburzenia erekcji różnią się znacząco od zaburzeń psychogennych. W przypadku tych pierwszych mężczyzna ma trudności z osiągnięciem wzwodu nie tylko w sytuacjach intymnych, w trakcie pieszczot czy masturbacji, nie występują u niego również erekcje nocne i poranne. Natomiast w przypadku zaburzeń na tle psychicznym mężczyzna odczuwa trudności lub całkowity zanik wzwodu w trakcie kontaktu seksualnego z partnerem czy partnerką. Występują u niego nocne i poranne wzwody oraz jest możliwe dla niego osiągnięcie erekcji w trakcie masturbacji.

Kiedy można mówić o impotencji psychogennej?

U mężczyzn, którzy zgłaszają zaburzenia erekcji wykonuje się podstawowe badania i przeprowadza wywiad. Ma to na celu rozpoznanie przyczyny zaburzeń wzwodu i dobranie odpowiedniego sposobu leczenia. Jeśli badania laboratoryjne oraz wywiad wykluczą biologiczne zaburzenia, wtedy można mieć podstawy do stwierdzenia zaburzeń psychogennych erekcji. W przypadku impotencji wywołanej czynnikami psychicznymi, mężczyzna przeżywa spontaniczne wzwody – nocne i poranne. Zwykle trudności z osiągnięciem lub utrzymaniem wzwodu pojawiają się w kontakcie z partnerem czy partnerką. Mężczyzna jest sprawny fizycznie i zaburzenia erekcji nie są związane z funkcjonowaniem jego organizmu.

O impotencji psychogennej można mówić, kiedy wykluczone zostały czynniki biologiczne, a w niektórych sytuacjach (wzwody nocne, poranne, masturbacja, pieszczoty, itp.) mężczyzna osiąga wzwód. Problemy psychiczne stają się wtedy czynnikiem, który zaburza sprawności seksualną mężczyzny.

Grupy ryzyka zaburzeń erekcji na tle psychicznym?

Zaburzenia erekcji wywołane czynnikami psychicznymi występują przede wszystkim u młodych mężczyzn. Mogą być one związane z niedoświadczeniem w sferze seksualnej, lękiem i niskim poczuciem własnej wartości. W grupie młodych mężczyzn zgłaszających się do specjalistów z zaburzeniami erekcji u około 70-90% związane jest to z czynnikami psychicznymi. Ze względu na swoje nikłe doświadczenie seksualne oraz niedojrzałość emocjonalną i społeczną, młodzi mężczyźni znacznie częściej cierpią na psychogenne zaburzenia erekcji. Również u mężczyzn dojrzałych mogą pojawiać się problemy z potencją tkwiące w psychice. Jednak nie jest to tak duży odsetek jak wśród młodych mężczyzn.

Impotencja psychogenna jest o wiele rzadszym schorzeniem niż impotencja organiczna. Aby ją leczyć należy określić źródło zaburzenia i starać się z nim walczyć za pomocą różnych form terapii.


Bibliografia

Klimasiński K. Elementy psychopatologii i psychologii klinicznej, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellonskiego, Kraków 2000, ISBN 83-233-1414-4
Jarema M., Rabe-Jabłońska J., Psychiatria, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2011, ISBN 978-83-200-4180-4
Jakima S., Lew-Starowicz M., Dysfunkcje seksualne w depresji, Most, Warszawa 2010, ISBN 978-83-60840-05-4
Gregoir A. Impotencja, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 832-00-185-36