Epidemiologia

Zaburzenia erekcji (impotencja, niemoc płciowa) dotyczą niezdolności do osiągnięcia i utrzymania wzwodu prącia w stopniu wystarczającym do satysfakcjonującej aktywności seksualnej.

Zaburzenia wzwodu należą do najczęstszych zaburzeń seksualnych u mężczyzn, gdyż dotyczą niemal co drugiego mężczyzny w wieku 40-70 lat. Około 10 proc. spośród tych mężczyzn jest całkowicie niezdolnych do osiągnięcia erekcji.

Dość trudno jednak szczegółowo oszacować skalę problemu, ponieważ niewielu mężczyzn zgłasza się do lekarza, jedynie około 10 proc.

Dane statystyczne dostępne z badań w Stanach Zjednoczonych sugerują, że na zaburzenia erekcji, o różnym stopniu nasilenia, skarży się 52 proc. mężczyzn w wieku 40-70 lat. Wykres poniżej przedstawia szczegółowe dane populacyjne.

Wyniki te dość jednoznacznie wskazują na szerokie rozpowszechnienie zaburzeń erekcji. Zaburzenia erekcji są dużym problemem psychologicznym, który utrudnia lub wręcz niszczy życie prywatne, intymne, życie w społeczeństwie. Mężczyźni mają poczucie niespełnienia, poczucie bycia gorszym.

Współczesna medycyna wychodzi jednak naprzeciw tym problemom. Szuka dogodnych rozwiązań w postaci nowoczesnych form leczenia. Konsultacja u specjalisty i rzetelnie przeprowadzona diagnostyka ułatwiają dobór właściwych metod leczenia, które mają obecnie wysoką skuteczność.
 

Bibliografia

Gregoir A. Impotencja, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 832-00-185-36
Borkowski A. Urologia - podręcznik dla studentów medycyny, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3758-6
Kazoń M. (red.), Urologia (Seria Lekarza Praktyka), Urban & Partner, Wrocław 1997, ISBN 83-85842-71-3
Kępiński A., Z psychopatologii życia seksualnego, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2003, ISBN 83-08-03354-7