Problem z potencją

Mam 31 lat i problem z potencją z powodów psychologicznych.

Miałem dotychczas 3 partnerki i problem pojawiał się z każdą z nich. Mam wrażenie, że problem w znacznym stopniu przyczynił się do tego, że 2 wcześniejsze związki się rozpadły. Tym bardziej teraz boję się o swój trzeci związek, na którym bardzo mi zależy.

Na początku pieszczot zawsze jestem podniecony. Wzwód utrzymuje się najczęściej do chwili, w której ma dojść do penetracji. Czasem zdarza się, że udawało mi się wprowadzić penisa do pochwy, po czym "wiądł" i żadne próby przywrócenia wzwodu już nie pomagały. Niestety, nawet te sytuacje, które "udawały się", nie sprawiały mi satysfakcji.

Mam cienkiego penisa i przez to nie czuję swojej partnerki. Mam wrażenie, jakbym odbywał stosunek w powietrzu, a nie w pochwie i to chyba też osłabia moją potencję i motywację. Najczęściej jednak w ogóle nie udaje mi się dokonać penetracji, bo zwiędnięcie następuje w najbardziej kluczowym i stresującym momencie. Nie potrafię nie myśleć w takiej chwili o wzwodzie. Każdy stosunek wywołuje we mnie emocje niczym egzamin na prawo jazdy u kogoś, kto co miesiąc go oblewa. Przyznaję, że czasem oglądam filmy porno i masturbuję się - niestety, pozwala mi to osiągnąć większą satysfakcję niż z partnerką. Próbowałem całkowicie zrezygnować z tych alternatyw, ale wtedy było jeszcze gorzej. Po kilku tygodniach bez seksu i bez masturbacji byłem jedynie rozdrażniony, niezaspokojony, nic nie sprawiało mi przyjemności, a w sytuacjach łóżkowych było mi jeszcze trudniej niż przedtem. Poza tym nie mieszkam ze swoją partnerką i okazje do seksu zdarzają nam się raz na 2-3 tygodnie, a ze względu na moje problemy nawet wtedy ona nie zawsze ma ochotę na seks.

Czasem decydujemy się na zakończenie bez penetracji, co bardziej przypomina petting niż seks. Mam wiele pomysłów na urozmaicony seks, ta sprawa jest dla mnie ważna, ale nawet boję się mówić o swoich fantazjach i prosić partnerkę o coś mniej typowego w łóżku skoro wiem, że nie potrafię zrobić nawet tego, co najbardziej podstawowe. Wiem, że gdyby mi się udało, wiele by to zmieniło między nami na lepsze. Niestety, czuję, że moja partnerka powoli traci cierpliwość, choć bardzo stara się być kochająca i wyrozumiała, a ja czuję się coraz większym nieudacznikiem. To oczywiście nie pomaga przy kolejnym podejściu.

Może ktoś był w mojej sytuacji i znalazł sposób, który pomógł mu przezwyciężyć podobne problemy? Rafał