Impotencja - powikłania i rokowanie

Impotencja jest chorobą, która może nie prowadzi do jakichś wielkich zdrowotnych komplikacji czy śmierci chorego, ale za to niebagatelnie oddziałuje na życie prywatne, intymne czy życie w społeczeństwie.

Głównym powikłaniem zaburzeń potencji jest brak możliwości prowadzenia normalnego życia seksualnego. Odbywanie stosunków jest coraz trudniejsze, a z czasem całkiem niemożliwe. Partner może zaspokoić swoją partnerkę podczas seksu oralnego lub pettingu, jednak pełny akt płciowy, który przez większość ludzi jest najbardziej ceniony, jest niemożliwy. U niektórych osób z zaburzeniami potencji osiągnięcie orgazmu jest możliwe tylko w drodze masturbacji (intensywniejsze bodźce niż w trakcie stosunku płciowego).

Impotencja jest czynnikiem psychologicznym, który odbija się w znacznej mierze na samoocenie mężczyzny. Przyczynia się do bardzo negatywnego odbierania swojej osoby i do rozwoju ogromnej frustracji. Mężczyzna, który normalnie osiąga ogromne sukcesy w pracy, może czuć się nikim z powodu problemów w łóżku. Skutkiem obniżonego poczucia własnej wartości mogą być różne problemy natury psychicznej, będące największym powikłaniem impotencji. Należą do nich:

Ø wzrost agresji,

Ø zaburzenia więzi z partnerką seksualną,

Ø wycofanie z życia społecznego.

Sfera seksualna jest bardzo ważna dla każdego. Jednak dla niektórych osób z zaburzeniami potencji staje się ona najważniejszą sferą istnienia. Mężczyźni przewartościowują jej znaczenie. Sukcesy w życiu rodzinnym, zawodowym, społecznym stają się niczym w porównaniu z porażką na polu seksualnym. Taki człowiek może nawet postrzegać siebie w kategoriach „wraku człowieka”.

Niezaspokojenie w sferze seksualnej jest źródłem frustracji zarówno dla mężczyzny cierpiącego na impotencję, jak i jego partnerki. Wielu mężczyzn próbuje ukryć przed partnerką swój problem. Unikają oni kontaktów seksualnych, nie podając przyczyny swojej niechęci do zbliżeń. Kobieta czuje się w takiej sytuacji odrzucona, mniej atrakcyjna, podejrzewa zdradę. Niedopowiedzenia między partnerami mogą nawet doprowadzić do rozpadu związku.

Niektórzy mężczyźni, sfrustrowani kłopotami z potencją, w celu znalezienia intensywniejszych bodźców zmieniają często partnerki, nie potrafią zbudować głębszej więzi w obawie przed oceną ze strony kobiety. Mogą także podejmować ryzykowne zachowania seksualne w celu udowodnienia swojej męskości.

Kolejnym powikłaniem wynikającym bezpośrednio z poprzedniego jest problem z prokreacją. Bez prawidłowo działającego mechanizmu wzwodu nasienie praktycznie nie ma szans w naturalny sposób dostać się we właściwe miejsce. Co za tym idzie – nie może dojść do zapłodnienia. Jedynym ratunkiem dla osób z tym problemem jest inseminacja, czyli przeniesienie nasienia sztucznie.

    

Rokowanie

W przypadku impotencji rokowanie zależy w głównej mierze od przyczyny zaburzeń potencji.

Jeżeli mamy do czynienia z epizodami osłabienia erekcji w wyniku przemęczenia, niewyspania czy wypicia dużej ilości alkoholu, ustępują one wraz z ustąpieniem działania tych czynników, czyli wyspaniem się, wypoczęciem. W przypadku palenia papierosów proces powrotu do pełni sił trwa trochę czasu, ale efekt jest widoczny już w niedługim czasie po rzuceniu palenia.

W przypadku zaburzeń erekcji na tle psychogennym jest możliwe odzyskanie pełnej erekcji. Wymaga to od chorego przełamania się, zdania sobie sprawy z istoty problemu. Pierwszy udany stosunek powinien poprawić wiarę w siebie i zlikwidować problem. Czasami konieczne są do tego rozmowa, terapia u seksuologa albo jednorazowe skorzystanie z inhibitorów fosfodiesterazy typu 5, tak dla przełamania się.

Z kolei w przypadku schorzeń organicznych rokowanie nie zawsze jest już takie dobre. W tym przypadku wszystko zależy od konkretnej choroby i jej zaawansowania. Ustabilizowanie poziomów hormonów w chorobach gruczołów wydzielania wewnętrznego przynosi zazwyczaj pełną poprawę. Dobre kontrolowanie choroby sercowo-naczyniowej (z odpowiednio dobranym leczeniem) umożliwia uzyskiwanie satysfakcjonujących wzwodów.

Gorsza sytuacja jest w przypadku bardzo zaawansowanego procesu miażdżycowego czy cukrzycy – tu nie zawsze poprawa jest możliwa. Podobnie jest z jatrogenną impotencją w wyniku operacji urologicznych chorób prostaty.

Bez wątpienia najtrudniejsze w leczeniu i rokujące najgorzej są zaburzenia potencji powstałe w wyniku schorzeń neurologicznych (urazy rdzenia kręgowego, stwardnienie rozsiane). Większość z tych chorób jest nieodwracalna albo prawie nieodwracalna – dotyczy to także powikłań, w tym impotencji.