Leczenie operacyjne w impotencji

W ostatnich latach nastąpił znaczący postęp w leczeniu zaburzeń erekcji. Odkąd w 1997 roku wprowadzono pierwszy lek z grupy inhibitorów 5-fosfodiesterazy (PDE-5) (sildenafil) główna cześć leczenia zaburzeń erekcji została kierowana na terapię lekową-doustną. Postępowanie chirurgiczne obejmujące operacje naczyniowe i protezowanie członka jest ostatnim etapem leczenia, stosowanym gdy wszystkie inne powyższe metody okażą się nieskuteczne.
 

Leczenie impotencji

Obecnie stopnie leczenia zaburzeń erekcji przedstawiają się następująco:

• zmiana sposobu życia co wiąże się z porzuceniem nałogów i próbą zrezygnowania z zażywanych leków jeśli jest podejrzenie, że to one są odpowiedzialne za zaburzenia erekcji,
• poradnictwo i konsultacje psychologiczne,
• doustna terapia lekami z grupy inhibitorów 5-fosfodiesterazy (PDE-5) ( sildenafil),
• leczenie hormonalne ( analogii testosteronu),
• korzystanie z aparatów próżniowych,
• iniekcje do ciał jamistych penisa leków rozszerzających naczynia,
• postępowanie chirurgiczne,
• protezy penisa.

Obecnie, z wyjątkiem protezowania penisa, inne sposoby postępowania operacyjnego w zaburzeniach erekcji, są bardzo rzadko stosowane.

Leczenie chirurgiczne

Leczenie chirurgiczne obejmuje:

• Leczenie naczyniowe obejmujące rekonstrukcje naczyniowe (zabiegi dotyczą naczyń tętniczych) oraz leczenie przecieków żylnych (zabiegi dotyczą żył członka),
• Zastępowanie ciał jamistych członka protezami.

Leczenie naczyniowe w impotencji

Według Amerykańskiego Towarzystwa Urologicznego mężczyźni, którzy palą oraz chorują na cukrzycę leczoną insuliną mają rozsiane zmiany naczyniowe, stale podwyższony poziom cholesterolu, cechy uszkodzenia nerwów w obrębie miednicy i krocza, nie są dobrymi kandydatami do operacji naczyniowych stosowanych w leczeniu zaburzeń erekcji. Leczenie naczyniowe obejmuje operacje naprawcze w obrębie naczyń tętniczych doprowadzających krew do członka (rewaskularyzacja) oraz podwiązywanie żył penisa.

Operacje rewaskularyzacji naczyń

Rewaskularyzacja polega na ominięciu zablokowanej tętnicy ( np. poprzez blaszkę miażdżycową) przez wykonanie przeszczepu żyły, najczęściej z nogi lub wykorzystaniu tętnicy nabrzusznej dolnej do wykonania ominięcia (bypassu). Umożliwi to prawidłowy napływ krwi do członka.

Podwiązanie żył

Zabieg wykonuje się aby zahamować nadmierny, nieprawidłowy wypływ z penisa poprzez układ żylny. Żyły takie są podwiązywane, część z nich jest usuwana. Podwiązywane są żył, przez które następuje wzmożona ucieczka krwi z zatok jamistych (głównie żyły grzbietowej i głębokiej prącia).

Protezowanie członka

Obecnie protezowanie jest najczęściej wybieraną formą leczenia chirurgicznego, leczenie naczyniowe wciąż wykonywane jest wybranych ośrodkach specjalistycznych. Protezy penisa są użyteczną i efektywną formą leczenia zaburzeń erekcji dla osób, które nie odpowiadały na dotychczasowe leczenia impotencji.

Istnieją dwie zasadnicze grupy protez:

• półsztywne,
• hydrauliczne.

Protezy półsztywne

Zbudowane są z metalowego rdzenia np. srebrnego, z zewnątrz otoczone obojętnym dla organizmu tworzywem sztucznym.

Protezy hydrauliczne

Są urządzenia zwykle kilkuczęściowe (od 3do1 w przypadku najnowocześniejszych). W związku z tym, że są one bardziej fizjologiczne, są bardziej preferowane zarówno przez chorych jak i lekarzy-operatów.

Proteza 3-częściowa

Najstarszy typ protezy, składa się z 2 zbiorników usztywniających wszczepianych w ciała jamiste prącia, zbiornika z płynem, który jest wszczepiany w okolicy nadpęcherzowej oraz pompki umieszczanej w mosznie.

Proteza 2-częściowa

Różnica w budowie, w stosunku do proteza 3-częściowej jest taka, że nie wszczepia się zbiornika z płynem w okolicy pęcherza, jego funkcję przejmuje zbiornik pompki

Proteza 1-częściowa

Najnowocześniejsza, rolę pompki pełni część dystalna, rolę zbiornika płynu część bliższa. Aby uzyskać zwiotczenie, wystarczy zgiąć protezę w połowie członka.


Bibliografia

Fibak J. CHIRURGIA. Podręcznik dla studentów medycyny., Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2002, ISBN 83-200-2708-X
Bielecki K. Narzędzia, protezy i szwy chirurgiczne, Makmed, Lublin 2008, ISBN 978-83-924475-5-9
Borkowski A. Urologia - podręcznik dla studentów medycyny, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3758-6
Lew-Starowicz Z. Leczenie zaburzeń seksualnych, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1997, ISBN 83-200-2107-3