- abcimpotencja.pl
- Pytania i odpowiedzi
- Mam zaburzenia wzwodu. Co powinienem zrobić?
Mam zaburzenia wzwodu. Co powinienem zrobić?
Mam 52 lata i jak dotąd udane życie seksualne, ale około rok temu, po jakimś niepowodzeniu w łóżku zaczął się problem. Kiedy czekałem na przyjście żony wszystko było w porządku, wystarczy, że pomyślę i po 10 minutach jestem gotowy do stosunku, ale po jej przyjściu po jakimś czasie wszystko się kończy. Byłem u seksuologa, po badaniach przez niego zleconych - testosteron - 1263 (marzec), 1140 (czerwiec), 1087 ( wrzesień) - prolaktyna - 5,41 - ALT - 22,4 - AST - 23,8 - FSH - 1,66 - kreatynina - 1,16 - LH 1,09 - beta HCG - <1 - brałem przez około 6 miesięcy v*** i p***. Byłem również u endokrynologa (część wyników powyższych jest z jego zlecenia) po wszelkich badaniach orzekł, że ponieważ nic innego mi się nie dzieje, a poziom testosteronu spada to nie należy nic robić. Nadmieniam, że prowadzę aktywny tryb życia (biegam ok 5 - 6 km trzy cztery razy w tyg) i nie cierpię na żadne schorzenia i inne choroby, czułem się zawsze dobrze. Biorę doraźnie c*** lub c*** i to pomaga, ale nie zawsze, a poza tym często gdy nie wezmę również jest w porządku (przede wszystkim gdy nie "myślę"), ale to nie jest proste. Wzwody rano mam prawie zawsze. Zdaję i zdawałem sobie sprawę, że jest to problem o podłożu psychicznym, ale czy już jestem zdany na zawsze na tabletki? Czy jest sposób aby uwolnić się od tego - nie potrafię nie myśleć - tak jak mi żona powtarza i co jest powodem i jakie mogą być ewentualne konsekwencje poziomu testosteronu (nigdy nic nie brałem). Ponadto teraz (od dwóch miesięcy) przyplątała mi się arytmia i leki - p*** 2 razy/dziennie - działa niekorzystnie, ale jeszcze w ogóle tego nie odczułem. Problem pojawia się tylko tuż przed stosunkiem.
Dziękujemy za zadanie pytania.
Zaburzeniami erekcji określa się sytuację kiedy mężczyzna nie jest zdolny do osiągnięcia i / lub utrzymania wzwodu w stopniu wystarczającym do odbycia satysfakcjonującego stosunku.
Zaburzenia erekcji bywają przewlekłe. Przedłużający się problem odbija się na ogólnym zdrowiu pacjenta, a szczególnie jego sferze emocjonalnej.
Przyczyn zaburzeń erekcji jest wiele i wynikają one zarówno z czynników fizycznych, jak i psychicznych.
Przyczyny organiczne, dotyczące ok. 80% przypadków, są związane z
- nieprawidłowościami i uszkodzeniami naczyń i ciał jamistych prącia
- niektórymi zaburzeniami neurologicznymi i hormonalnymi
- chorobami (np. cukrzyca, stwardnienie rozsiane, urazy rdzenia kręgowego, nadciśnienie tętnicze, choroby serca, nerek)
- zabiegami chirurgicznymi na gruczole krokowym
- przyjmowaniem leków (m.in. przeciw nadciśnieniu tętniczemu, przeciwdepresyjnych, uspokajających, diuretyków) oraz narkotyków
- paleniem tytoniu i nadużywaniem alkoholu.
Warto pamiętać, że kłopoty z erekcją mogą towarzyszyć każdej chorobie (nawet przeziębieniu), która przejściowo powoduje u mężczyzny zmęczenie i osłabienie.
Natomiast przyczyny psychogenne wiążą się z ośrodkowym blokowaniem mechanizmów erekcji powstającym bez urazów fizycznych, takimi jak np.:
- lęk przed niezdolnością do odbycia stosunku
- niska samoocena (w odniesieniu do własnej osoby i oceny swojej pracy)
- problemy w istniejącym związku, np. ochłodzenie uczuć, poczucie winy, itp.
- zahamowania w odniesieniu do aktu seksualnego, spowodowane np. poprzednimi złymi doświadczeniami
lęk przed posiadaniem dzieci lub zarażeniem się chorobą weneryczną.
Obecnie uważa się, że pomiędzy 70 a 80% przypadków zaburzeń erekcji związane jest z innymi schorzeniami np. miażdżycą, cukrzycą, zabiegami chirurgicznymi na gruczole krokowym i lekami. Natomiast zaburzenia o podłożu psychologicznym są bardziej charakterystyczne dla młodszych pacjentów.
Czynniki ryzyka:
- Hormony - Po 40 roku życia obniża się poziom testosteronu, co wiąże się ze zmniejszeniem zainteresowania seksem.
- Rak prostaty i inne schorzenia gruczołu krokowego - Nowotwory i operacje prostaty oraz operacje w obrębie jelita grubego mogą także być przyczyną wystąpienia kłopotów z erekcją.
- Leki - Prawie jedna czwarta przypadków wystąpienia kłopotów ze wzwodem spowodowana jest przez leki, np. leki obniżające ciśnienie (leki moczopędne, beta blokery), leki na chorobę wrzodową żołądka, chemioterapia i większość leków przeciwdepresyjnych. Na szczęście w większości przypadków objawy ustępują po odstawieniu leczenia.
- Urazy - Urazy rdzenia kręgowego i miednicy (złamania) mogą być przyczyną zaburzeń erekcji.
- Palenie papierosów i picie alkoholu - Długoletnie palenie papierosów powoduje zaburzenia przepływu naczyniowego i powstanie miażdżycy. Alkohol w małych ilościach pomaga w osiągnięciu wzwodu, ale w większych go utrudnia.
- Starzenie - Starzenie się organizmu powoduje zaburzenie przepływu krwi przez ciała jamiste prącia. Po osiągnięciu orgazmu znacznie wydłuża się czas potrzebny do osiągnięcia kolejnej erekcji.
- Czynniki psychologiczne - Każdy czynnik stresogenny może być przyczyną poważnych zaburzeń seksualnych. Pobudzenie i depresja stanowią czynniki bezpośrednio związane z zaburzeniami erekcji.
- Inne czynniki - Spośród innych czynników można przykładowo wymienić wykorzystywanie seksualne w dzieciństwie, utratę pracy czy zbyt małe zarobki.
Z wyrazami szacunku,
Zespół redakcyjny abcZdrowie.pl
Dodaj nowy komentarz