Uzależnienie od masturbacji i jego skutki

Mam również podobny problem, z tym że u mnie to wywołuje już niestety bardziej negatywne skutki. Otóż mam 23 lata i nigdy nie miałem problemów ze znalezieniem ładnej dziewczyny. Już kilka lat temu miałem jedną, ale niestety nie udało mi się osiągnąć wzwodu, gdy byliśmy w łóżku (a okazji było mnóstwo). Od chyba 14 roku życia regularnie się masturbuję i teraz zaczynam to odczuwać jeszcze boleśniej. Otóż jestem około pół roku w związku z piękną dziewczyną, która nie ukrywa swojego dużego apetytu seksualnego. Niestety, okazji było również bardzo dużo, a jednak jest problem z erekcją, czasem udało się go włożyć, ale trwało to krótko nie mówiąc o moim "skończeniu"...Mimo, że się kochamy to związek się jednak powoli rozpada, bo partnerka już jest u granic wytrzymałości i mówi, że "jej nie chce albo, że mnie nie pociąga"...robiła już wszystko, a na mnie niestety nic nie działa. Staram się powstrzymywać z masturbacją, jednak jest to trudne. Nie wiem już co robić, nie chcę stracić takiej kobiety, bo już dość w życiu miałem "kompromitujących sytuacji" w zbliżeniach z dziewczynami...

Witam... Mam 21 lat i jestem uzależniony od masturbacji... Przez to bardzo tracę na poczuciu własnej wartości, nawet do tego stopnia że myślałem kilka razy o samobójstwie :( Mam przepiękną dziewczynę którą bardzo kocham i nie mam pojęcia dlaczego Ona ze mną jest ale wiem że na prawde chce przestać to robić... Uprawianie z Nią sexu to jest coś cudownego, ale jakoś do masturbacji też mnie ciągnie. Nie nawidze się za to co robię, masturbuje się tak systematycznie co 2 dzień 1 raz, nieraz zdarza się 2 razy ale potem mam około 5-6 dniową przerwę... Próbowałem to rzucić i nawet przez pewien okres udawało mi się nie masturbować przez prawie 2 tygodnie.... Błagam Was pomóżcie mi... Nie chce chodzić na żadne spotkania... ale jakieś wirtualne jak najbardziej Pozdrawiam Bartas

Mam 15 lat, od około dwóch lat, czyli od rozstania moich rodziców, zacząłem się masturbować. Z początku nie wiedziałem nawet co to jest, po prostu sprawiało mi to przyjemność. Kiedy jednak zacząłem, z powodu złego towarzystwa dowiedziałem się o stronie pornograficznej. Wtedy zacząłem oglądać pornografię i masturbować się kiedy nie było nikogo w domu, czasem nawet codziennie. Bardzo źle się z tym czuję i o ile kiedyś miałem z tego powodu wyrzuty sumienia, teraz mnie bardziej do tego ciągnie. Poza tym odczuwam czasem dziwny ból w okolicy prostaty, którego kiedyś nie odczuwałem. Co do wysiłku fizycznego, nie pomaga mi. Jestem katolikiem i wiem, że to źle, a bardzo się wstydzę chodzić do spowiedzi. Raz przez to nie byłem w spowiedzi przez cztery miesiące, dopóki nie poszedłem do kościoła, gdzie spowiadał ksiądz zza granicy i który nie rozumiał polskiego, w każdym razie wystarczająco dobrze. Dało mi to poczucie wolności, jednak po niecałym tygodniu znów wróciłem do nałogu. Możliwe, że działa to jako "rozładowywacz" stresu. Proszę o jakąś pomoc, bo naprawdę chcę z tym przestać

Podstawa to o tym nie myśleć (czyli również nie pobudzać myślenia w tym kierunku np. nie oglądać filmów z wątkami erotycznymi, nawet filmy miłosne będą pobudzać do działania). Zupełnie trzeba o tym nie myśleć, i zająć się również intensywnym działniem w innej dziedzinie np. sport, nauka. Ja na ponad trzy miesiące przestałem to robić dzięki medytacji (różaniec) a myślami intensywnie byłem zainteresowany nauką kościoła, do momentu kiedy ksiądz zaproponował mi nową drogę życia (czyli małżeństwo z kobietą). Problem powrócił na samą myśl. mam 33 lata a zacząłem się masturbować gdzieś od 15 roku życia. Wniosek nażucił mi się taki, że wszystko jest nałogiem. Można zamieniać nałogi, ale czy da się powrócić do stanu może nazwe to dziewiczego? Raczej nie, bo umysł jest plastyczny. Wszystkie reakcje zachodzą w mózgu (to że się chce). Można też spojrzeć na problem z elektrycznego i neurologicznego punktu widzenia. Gdzieś w mózgu jest może jakiś przerost neuronów który pobudza tak silny popent. Może to oznaczać że dany punkt/ośrodek w mózgu daje zbyt duże lub zbyt dużo impulsów elektrycznych co powoduje tak silny popend seksualny. Człowiek to już jest takie ustrojstwo że łatwo się przyzwyczaja, a bardzo trudno się odzwyczaja. A Pamięć to czasami wróg nr.1 który nie pozwala pozbyć się problemu. Z naukowego punktu widzenia Nauka Kościoła i medytacja jest bardzo pomocna, ale trzeba mieć odpowiednią pomoc, bo powstają różne dziwne procesy, które mogą doprowadzić człowieka do klasycznego szaleństwa. Aha, i jeszcze jedno - miejsca w których to robiłeś (np.pokój, łazienka również będzie ci o tym przypominać bo też zostaje zapis w mózgu gdzie to robiłeś świadomie lub podświadomie), a wiem to po tym bo pracowałem w delegacji i tam nie miałem z tym problemu żadnego, bo byłem zajęty innymi rzeczami (praca) a po pracy było zmęczenie więc szedłem spać, i praktycznie nie odczuwałem żadnego popendu seksualnego bo pracowałem w męskim gronie. Po powrocie do domu z delegacji problem powrócił.

Jestem seksoholikiem a zdałem sobie z tego sprawę od kiedy rozstałem się z moją dziewczyną która była nimfomanką a przy okazji okazała się też być zdradliwą ...
Naprawdę mam problemy żeby wytrzymać chociaż dzień bez masturbacji.
Macie jakieś sprawdzone sposoby? Póki co nic mi nie pomogło.

Ja w wieku 12 lat zaczołem choć nie spotykałem się z ruwieśnikami wiec nawet nie wiedziałem co to jest miałem inwidualne nauczania robiłem to 1 raz dziennie czasem 2 jak sie dowiedziałem co to jest zaczołem to robic mniej 3razy w tygotniu potem za 3 lata robiłem to raz w tygodniu teras nie robie miesiąc.niewiem czy to byłem uzależniony czy dojrzewałem bo to chciałem robic ale tego żałuje. starajcie się wygrać z tympotrafi to zniżczyć życie.

Mam 17 lat i identyczny problem jak wy. Zacząłem w wieku 11 lat, niewinnie...sprawiało mi to przyjemność, nic wtedy jeszcze nie wiedziałem. Obecne staram się ograniczyć i nawet mi się udaje, chociaż dziś zaliczylem moment słabości i to nawet 2 razy. Ale najgorsze w tym wszystkim jest to, że myślę o facetach i to mi daje satysfakcję. Nie jestem gejem, czy bi oczywiście z cały szacunkiem dla mniejszości seksualnych. Normalnie interesują mnie dziewczyny, ale widząc faceta bez koszuli dostaje nagłego podniecenia. Sam nie wiem co się że mną dzieje. Czy ktoś może mi pomoc?

Witam , jak mozna sie domyslac nie udalo mi sie pokonać nałogu ... masturbuje sie raz czesciej raz rzadziej czasem raz na tydzien czasem raz na dzien , nic czego probowalem nie pomoglo ani hobby , ani czytanie / sluchanie muzyki , silna wola , blokady , odlaczanie neta etc. absolutnie nic , a jak juz to tylko na chwile , juz nic mi do glowy nie przychodzi a na necie nie ma innych porad , wiec poddaje sie i licze na jakiś cud mam nadzieje że ktoś tam na górze nade mną czuwa i mi pomoże bo ja sobie sam pomóc nie moge .

Witam,
problem uzależnienia od masturbacji dotyczy mnie pośrednio, ponieważ chłopak, z którym jestem od trzech lat, boryka się z tym już długi czas. Wiedziałam wcześniej, że "to" robi, jednak ostatnio uzależnienie doszło do takiego etapu, że masturbuje się nieświadomie podczas snu - przy mnie , w łóżku. Nawet o tym nie wiedział. Jest mu ciężko i stara się ograniczać w częstotliwości. Chciałabym mu jakoś pomóc, bo na żadną terapię na pewno się nie zgodzi. Czy są jakieś sposoby oprócz wstrzemięźliwości? Pomocy...

Dobrze, że tu trafiłem, widzę, że nie tylko ja mam takie problemy. Mam 28 lat i masturbuję się od nie wiem kiedy... jak tylko ruszył internet i pornosy- zaczęło się. Udaje mi się walczyć z nałogiem, jestem w trochę innej sytuacji niż wy- mam pracę i żonę, którą bardzo kocham. Czasami nie masturbuję się nawet miesiąc- kiedy mam dużo pracy na głowie. Potem jest "remisja" potrafię nawet wziąć urlop z pracy, albo udaję chorobę i na L4 kiedy żony nie ma w domu walę do upadłego... To jest straszne, czuję się tak samo jak większość z was, czasami życie nie ma dla mnie najmniejszego sensu, wpadam w jakieś otępienie, nic sie dla mnie nie liczy. Potem jest lepiej. Przez nałóg zaniedbuję pracę, żonę i naukę. Jednego razu doszło do tego, że nie poszedłem na rozmowę o pracę, która była by lepiej płatna i lepsza niż moja obecna praca, tylko z tego powodu, że nie moglem wytrzymać i musiałem sobie ulżyć. Czuję do siebie odrazę, wiem, że robię źle i nie mogę przestać. Kilka osób napisało, że pomaga im wiara- chyba spróbuję tego. Za bardzo się wstydze tego co robię żeby iść do psychologa. Jestem ogólnie szanowanym człowiekiem, mam pozycję itd, wstyd mi, że nie potrafię sobie poradzić z własnym nałogiem. D tego dochodzi strach, że kiedyś się wyda, stałem się mistrzem manipulacji i ukrywania faktów. Co gorsza jestem informatykiem, nie raz myślałem o ustawieniu filtrowania pornosów na firewallu, wyrzuceniu hasła itd itd. Ale wiem, że oszukuję sam siebie, znajdę sposób żeby i tak to zrobić.
Wszystkim wam życzę sukcesu w walce z nałogiem, nie jesteście sami, nie czujcie się jak ostatnie świnie- jest nas wielu i to niczyja wina. Jeden pije, drugi ćpa, my mamy problem z radzeniem sobie ze stresem- bo to z tego wynika masturbacja. Mam nadzieję, że każdemu z nas się uda. Ja wiem jedno- jeśli bedę miał kiedys dziecko, a bardzo bym chciał je mieć- będe z nim o tym rozmawiał i uświadamiał, do czego prowadzi pornografia i masturbacja.

ehhh ... chlopaki mam to samo ... z tym ze mam zone dzieci ... zawsze sobie mowilem ze zrob to dla nich przestan .... i pare dni przerwy i znow to robie .. czym wiecej przerwy tym wiecej to robie... zawsze : po : mowie sobie i po co to zrobiles??? nie wiem bardzo szybko sie denerwuje jestem nadpobudliwy ... nie wychodzi mi z zona klucimy sie caly czas zawsze jestem wybuchowy i wiem czym jest to spowodowane ... nigdy nikomu o tym nie mowilem bo sie wstydze ... Ataki samobojcze jak najbardziej brak sensu zycia?? gdyby nie dzieci to chyba bym sie zabil... nigdy nie zostalem zlapany na tym moja zona wie ze sie masturbuje z tym ze nie wie w jakiej czestotliwosci ... musi to byc raz lub 2 dziennie .... Jestem juz tym bardzo zmeczony .... Chodzilem dlugo na silke ale to nic nie dalo przychodzilem do domu na kompa i jazda.... jak cwiczylem w domu to przerywalem cwiczenia i znow.... Kocham moje dzieci najbardziej na swiecie i wiem ze czasem na nie krzycze z malego powodu bo moj mozg jest juz tak zlasowany .... najchetniej chcial bym se go uciac.... albo cofnac czas i wogole tego nie zaczynac...
udalo mi sie tego nie robic 2 tygodnie ale potem w mojej glowie slyszalem glos przeciez 2 tygonie to bardzo dlugo nie jestes uzalezniony zrob to .... nie wiem co mam robic moje zycie sie wali przez samego siebie nie chce zostawic dzieci....

Mam 26 lat i jeszcze do niedawna byłem w beznadziejnej sytuacji. Masturbacja podczas oglądania pornografii stała się dla mnie sposobem na odreagowanie każdego większego stresu. W pewnym momencie zauważyłem, że jestem na tyle przyzwyczajony do uciekania od rzeczywistości, że przestałem traktować nawet najbardziej oczywiste problemy, jak te finansowe, poważnie. Po prostu przyjemność dawała mi iluzję, że wszystko jest pod kontrolą. Jednak dzięki przykładowi kilku osób, które naprawdę serio traktują wiarę chrześcijańską znalazłem w sobie motywację, żeby powrócić do Kościoła. To pomogło mi także zwalczyć nałóg. Pierwsze tygodnie były bardzo trudne. Zazwyczaj było tak, że mijał tydzień, góra dwa i wracałem do masturbacji na kilka dni, by później czuć się przytłoczony poczuciem winy. Gdy szedłem do spowiedzi to tak jakby ktoś powkładał mi do gardła i brzucha pełno ciężkich kamieni. Ale za każdym razem szczerze mówiłem, że oglądałem pornografię i masturbowałem się, bez omijania prawdy, ubierania w słowa. I często (choć nie zawsze) spotykałem się ze zrozumieniem. Po każdej spowiedzi ten ciężar znikał, a ja, choć przez jakiś czas czułem się wolny, znowu wracałem do wiadomych zachowań. Wystarczyło, że kilka spraw szło nie po mojej myśli, pokłóciłem się z kimś albo coś w tym stylu. I znowu worek kamieni w żołądku. I znowu przełamywanie się, żeby pomimo ogromnego wstydu wyznać grzech. W końcu zacząłem się zastanawiać, skąd tak naprawdę to poczucie winy. Co jest nie tak. Pierwsze co przyszło mi na myśl to, jak traktuję innych ludzi, gdy oglądam pornografię. Tych, którzy w niej występują. Przecież tak na dobrą sprawę tych ludzi traktuję jak rzeczy. Nieważne, dlaczego oni robią to co robią. Ważne jest to że ja traktuję kogoś innego jak rzecz, która ma mi posłużyć do osiągnięcia przyjemności. A to, że ja oglądam pornografię przyczynia się w mały sposób do tego, że tej pornografii jest coraz więcej. A więc coraz wiecej osób wpada w te sidła. I więcej ludzi traktuje innych jak rzeczy. Wydało mi się to głęboko nie w porządku. Teraz za każdym razem, gdy mam ochotę na oglądanie pornografii (bo pokusa nie znika i pewnie nigdy nie zniknie) przypominam sobie o tym, że gdy to zrobię potraktuję innego człowieka jak przedmiot, a co więcej, jak przedmiot potraktuję własne ciało, gdy będę się masturbował. Jakby istniało ono tylko po to, by dawać mi przyjemność kiedy tylko zapragnę, bez względu na koszty. Niestety cena jaką się płaci za ten nałóg nie jest warta przyjemności, którą on daje. Ale pozostał jeszcze jeden problem do rozwiązania - gdy przestałem się masturbować i oglądać pornografię, problemy w jakiś cudowny sposób nie zniknęły z mojego życia. A więc pozostał stres. I tu także pomogła mi wiara. Wiara w to, że Bóg chce bym dzięki każdemu trudnemu doświadczeniu, które mnie spotyka stawał się silniejszy. Żebym swoje zniechęcenie, poczucie porażki, żal, gniew, lęk przed niepowodzeniem, przywiązanie oddawał Mu w modlitwie. Musiałem sporo walczyć ze sobą, by odkryć w sobie wiarę, która na to pozwala. Ale jej owoce są tego warte. Teraz żyję w czystości, choć nie mogę być pewien czy nigdy nie upadnę. Jestem natomiast pewien, że każdy z Was ma w sobie siłę, którą pozwoli uwolnić się z tego nałogu. Pozdrawiam!

siema ja tez mam taki problem zacząłem od dokładniesam nie wiem kiedy mam 20 lat kolega kiedyś mi pokazał jak to fajnie i tak się zaczeło taką kumulacje miałem 3 gimnazjum 1 liceum od tamtej pory z tym walcze jak w zeszłym roku był adwent nie masutrbowałem sie cały ten okres poźniej znowu wróciło w tym roku miałem jeszce jeden miesiąc przerwy i znowu waliłem sobie najwyżej raz dziennie codziennie czasami zadrzało sie 2 razy ale rzadko było to najczęsciej przy filmie porno lub w łazience miałem wcześniej też przerwy dzień lub dwa czasami wiecej ale znowu wracało ale od 2 liceum staram się bardziej dużo się modle i wogóle jestem bardzo wierzącym katolikiem czasami myśle czy nie mam powaołania ale jak mam zostac księdzem jak mam z tym problem w tej chwili studiuje i nie wale od około miesiąc albo lepiej jak mi sie chce to odcinam myśli o tym i czasami mówie sobie że nie dam rady ale od razu myśle "nie no musze wytrzymac" i tak daje rade narazie czy wytrzymam? nie wiem ale wiem że trzeba z tym walczyć mam pytanie czy częsta masturbacja daje jakieś skutki uboczne fizyczne i psychiczne ?prosze o szybka idokładną odp

Witam Was , po dość długiej przerwie , probowalem walczyć ... nie udało się i dalej się masturbuje i oglądam pornografie , bedzie to już ponad 1 rok . Ale ostatnio zauważyłem dlaczego to się dzieje :
1.Nuda
2.Nieumiejętność zduszenia w sobie , jakby to powiedzieć ... obrazów o których myśle gdy od 1-7 dni się nie masturbowałem ... Poprostu po kilku dniach te obrazy nacierają na mój mózg są tak natarczywe że już nie wytrzymuje i musze obejrzeć pornografie i sobie zwalić.
Postanowiłem że będę robić cokolwiek by tylko nie siedzieć bezczynnie , a gdy tylko mózg zacznie mi "pokazywać" obrazy o wiadomej treści , poprostu skupie się na obecnie wykonywanej czynności , albo na czymś co mnie nie pociąga seksualnie ... powiedzmy kolega z klasy , daje to natychmiastowy efekt zaniechania jakiegokolwiek popędu , albo mocno skupie się na czymkolwiek innym .
Mam też kilka fetyszy , gdy tylko zobaczę coś co się mi z nim skojarzy , natychmiast wzrok w drugą stronę i myśleć o czymś innym .

Doszedłem do tych metod po tym jak zacząłem obserwować kiedy pojawia się pokusa .
Mam nadzieję że pomoże .
Będzie potrzeba dużo woli żeby nawet o tym nie myśleć.
Zdam na pewno relacje czy pomogło.

Podstawą jest to żeby nie dopuścić tych myśli do swojej głowy , jeżeli to zrobimy przegramy na starcie.
To jak z dresiarzami : lepiej ich unikać niż wchodzić prosto między nich próbować się bronić.

Mam 22 lata masturbuję się od dosyć dawna. Obrałem taktykę stopniowego ograniczania masturbacji bo tak radykalnie chyba bym nie dał rady, po 2-3 dniach prawie rozsadza mi jaja. Zacząłem więc to robić raz dziennie(od tygodnia robie to z taką częstotliwością i czuje że już mogę wytrzymać dłużej), następnie od dzisiaj chcę się ograniczyć do jednej masturbacji raz na 2 dni, potem raz na 3 dni, raz na 5 dni, raz na 7 dni, raz na półtorej tygodnia aż do całkowitego oduczenia się zaspokajania w ten sposób. Zgadzam się że jest to szkodliwe i prowadzi do uzależnienia i prowokuje do szukania coraz to mocniejszych bodźców w postaci filmów itp. To jest tak jak z alkoholem są tacy którzy potrafią używać go w rozsądny sposób i nie popadają w nałóg a są tacy którzy nigdy nie powinni próbować, ja należę do tej drugiej grupy najwyraźniej dlatego zamierzam z tym skończyć tak jak z papierosami i alkoholem które szczęśliwie udało mi się wyeliminować ze swojego życia całkowicie.

Duzo ludzi nie wie o czym mowisz, czesto okazuja niezrozumienie i smiech. Sam przez to przechodzilem. Mam ogromne potrzeby seksualne - zawsze mialem. Masturbowalem sie przez okolo 12 lat - z reguly po kilka razy dziennie. Kiedy lezalem chory w lozku, przez dzien dochodzilem do nawet 20-30 razy. Z czasem wystarczylo mi tylko lekko dotknac zeby miec orgazm. Nalog ten zniszczyl mnie - zniszczyl moj maly wewnetrzny swiat, stalem sie oschly, wciaz czegos szukalem w zyciu, zmienialem miejsca, ludzi i wciaz bylem niezadowolony. Ospaly, zmeczony, niesamowite problemy ze skupieniem. Jakies depresje niekonczace sie w wieku 20!!!! lat. Ogolnie zauwazenie problemu - przyczyny zajelo mi tak naprawde 2 lata. Walka z masturbacja kolejne 2. Aby wyzwolic sie z tego gowna obejrzalem tony filmow, ksiazki (z roznych dziedzin) i wnioski do ktorych doszedlem pozwolily mi z tego wyjsc. Numer 1 - nie walcz z soba. Nigdy nie wygrasz z samym soba. Nie badz masochista - ale wspolpracuj z soba samym. Jestes swoim jedynym i prawdziwym przyjacielem od ktorego nie uciekniesz! Jezeli masz duze potrzeby seksualne, oznacza to ze masz duzo energi - jestes w pewnym stopniu szczesciarzem. Twoje zadanie to nauczyc sie wspoldzialac, przekierunkowywac ta energie na inne zajecia. Nie jest to latwe, ale jest mozliwe. Twoj organizm jest poprostu przyzwyczajony do tego sposobu wydalania/przetwarzania energii. Numer 2 - rozwoj duchowy X 100! To bardzo wazne - mi pomogla medytacja w taki sposob ze nauczylem sie kontrolowac swoje mysli, nie myslec o seksie, patrzec na siebie i ogolnie zycie troche z boku. To oczywiscie w bardzo malym skrocie. Niedlugo zabiore sie za strone internetowa lub jakis rodzaj ksiazki i opisze to wszystko aby pomoc innym ludziom. Jest to straszny nalog ktory wyniszcza. Mowie o masturbacji. Seksualnosc sama w sobie jest piekna cecha. Masturbacja czy orgazm z przypadkowa osoba jest tylko kilku sekundowym uniesieniem. Potym przychodzi dlugo trwajaca pustka. Nie ma nawet porownania z szczesciem/jakoscia zycia ktora osiagniesz po wyjsciu z tego nalogu. Samo zwyciestwo nad tym da ci takiego kopa, dume w zyciu ze nie masz nawet pojecia. Tak ogromna energie mozna przeznaczyc na wiele innych czynnosci! Popatrz na ludzi bogatych / szefow firm itd ile oni maja w sobie energii! Mowie to wszystko po 11 latach masturbowania sie, fantazji seksualnych i uzaleznienia od pornografii. Moje zycie opieralo sie na coraz to nowych przygodach seksualnych. Ogladalem pornole i tez tak chcialem. Wydawalo mi sie to jako spelnienie, szczescie. Liczylem osoby z ktorymi spalem. Najpierw chcialem sporowac roznych nacji, kolorow itd (co w Londynie nie jest trudne). Potem 1 na 1 zaczelo mnie nudzic, zaczelem szukac nowych ukladow typu 2 laski na mnie czy 2 facetow na jedna. Potem zaczelem robic to z kolesiami. Na koncu doszly wizyty w seks klubach i dewiacje typu bicie, sikanie na laske czy inne chlopaka itd. Nie masz nawet pojecia ile ludzi przychodzi do takiego miejsca chcac dostac w twarz, dlawic sie k.... czy robic jeszcze gorsze rzeczy. W pewnym momecie nie poznawalem siebie, zaczelem sie bac samego siebie. Nie jestem wierzacy ale mialem wrazenie jakby cos we mnie wstepowalo. Bylem coraz bardziej na emocjonalnym dnie, nie moglem osiagnac tego szczescia i satysfakcji seksem. Czy wiecej/czesciej to robilem tym wiecej chcialem. Dlatego kiedy mowie ze seks nie da ci szczescia to wiem o czy mowie - to bedzie ciagla pogon ktora cie w koncu zniszczy. Ja naszczescie sie opamietalem. Mam 24 lata. Ponad rok po przesaniu masturbacji. Jestem niesamowicie szczesliwy, zrobilem sie pracowity, usmiechniety - dusza towarzystwa (przedtem zakompleksiony nie wiadomo z jakiego powodu, smutas), mam kilku prawdziwych przyjaciol. Nie uprawialem seksu z 6 miesiecy - wcale mnie nie ciagnie chociaz mam okazje i odczuwam podniecenie - ale panuje nad soba. Ogolnie polubilem sie bardzo (nie w egoistycznym znaczeniu), taka dziecieca natura zaczela do mnie wracac - ciekawosc swiata, lubie byc sam (przedtem samotnosc mnie zabijala). Ogolnie jestem innym czlowiekiem. Wrogosc do ludzi zniknela, przejrzystosc umyslu - rozwoj i doswiadczenia duchowe roznego rodzaju (przedtem kompletny ateista) teraz Bog/ osobowy czy jakas forma energi jest dla mnie oczywista. Jestem szczesliwy ze swoim zyciem (tu gdzie jestem, tu gdzie pracuje itd itd). Czasami mam takie dni ze siedze jakby w szczesliwym transie - tak wielkie szczescie ze niedaje sie tego opisac - bez zadnego powodu. Nie boje sie niczego - nawet smierci i nigdzie sie nie spiesze (nie ma juz pogoni za seksem - "musze sie wyrzyc puki jestem mlody i mam wyglad itd itd"). Przestalem patrzec na innych ludzi jak na wrogow a zaczynam dostrzegac prawdziwe piekno. Potrafie teraz spojrzec sobie przed lustrem w oczy - kiedys nie moglem. Dlugo by o tym pisac. W kazdym razie zycze ci z calego serca powodzenia i jestem przekonany ze sobie poradzisz :) najwazniejsze ze wiesz gdzie lezy problem. Musisz odrobic lekcje - masturbacja (dla innych moze byc to alkoholizm czy inne zle nalogi). Polecam ksiazke Beaty Pawlikowskiej "W dzungli zycia" - nie dokladnie o masturbacji ale da Ci duzo do myslenia! Pozdr Pawel

Mam 17 lat masturbuje sie od 12-13 roku. Na początku jak zaczynalem się masturbowac było fajnie podobalo mi się , potem doszły pornosy i tak caly czas. Najwięcej to 3 razy zwalilem w ciągu dnia to niby nie duzo z tego co tu czytalem nie to nie którzy to po 10 razy. Najczęsciej to 1 raz dziennie czsem 2 a 3 razy to juz nie wiem z półtora roku temu moze walilem. Staram sie z tym skonczyc najdłuzsza przerwe mialem moze 6 dni pare razy najczesciej 1 dzien czasem juz 2. Może i bym z kim o tym pogadał a się wstydze jak większość zresztą. Mam nadzieję ,ze uda mi się z tym skończyć , obawiam się że jak bede miał dziewczynę pierwszą to jak bedziemy chcieli się kochać to ja nie wiem nie dam rady czy coś.

Witam wszystkich uzależnionych mam 38lat i jestem w związku z kobietą 16 po ślubie i 3 przed muj problem rozpoczą się w wieku ok. 15lat. Mam wrażenie że jeżeli moja druga połowa miała by inne podejście do seksu to problemu by nie było, w moim przypadku jeżeli seks z żoną byłby co drugi badz trzeci dzien to napięcie seksualne było by rozładowane, i potrzeba masturbacji była by nie potrzebna, w moim związku normalny seks uprawiany jest raz na miesiącu może żadziej, a co za tym idzie swoje flustracje związane z brakiem seksu rozpocząłem topić w alkocholu i ogulnie problem zrobil się poważny a teraz zaczynam się zastanawiać czy mały mi nie staje z powodu onanizmu ,alkocholu , czy papierosów .W ostatnim czasie poznałem kobietę doprowadzilem do sytuacji intymnej i spaliło na panewce dlatego zacząłem zastanawiać się w czym jest problem i kto muglby mi pomuc wkażdym bądz razie każde to uzależnienie o kturych mowa prowadzi do bardzo dużych problemów emocjonalnych i panowie nie obwiniajcie się za ten problem zawsze problem leży po obydwu stronach. Pozdrawiam wszystkich . Dodam jeszcze jeżeli jest przwdziwa milość w związku to wszystko jest do załatwienia, kompromis musi byc z obydwu stron.