W poszukiwaniu punktu G

Nazwa „punkt G" pochodzi od pierwszej litery nazwiska niemieckiego ginekologa-położnika Ernsta Grafenberga, który jako pierwszy zwrócił uwagę na obecność bardzo wrażliwych stref na przedniej ścianie pochwy u kobiety. Punkt G  tak chętnie poszukiwany przez pary pragnące osiągnąć tzw „orgazm orgazmów” budzi wiele kontrowersji. Uważany jest powszechnie jako tajemnicze miejsce w ciele kobiety mające największa moc erogenną. Jednak jego trudna lokalizacja, a często również jego brak są przyczyną frustracji i poczucia braku spełnienia.  

Gdzie znajduje się punkt G?

To niewielkie, ale bardzo wrażliwe miejsce, właściwie przestrzeń G a nie punkt, znajduje się na przedniej ścianie pochwy w okolicy 5 cm powyżej jej wejścia. Przebiega wzdłuż cewki moczowej i zajmuje obszar około 1,5-2 cm.

Ernst Grafenberg opisywał go także jako niewielką, pulsującą podczas podniecenia seksualnego wyniosłość na przedniej ścianie pochwy. Teoretycznie „punkt G” wydaje się łatwy do zlokalizowania, jednak w praktyce napotyka się na liczne trudności. Nawet pozycje w których członek dotyka przedniej ściany pochwy tzw. od tyłu, na czworaka- czasem nie przynoszą zamierzonego efektu.   

Czym jest punkt G? 

Według powszechnej opinii „punkt G jest skupiskiem zakończeń nerwowych, naczyń krwionośnych i gruczołów znajdujących się wokół cewki moczowej na wewnętrznej, przedniej ścianie pochwy”.  

Czym w istocie jest punkt G już od lat próbują określić badacze i naukowcy. Już w 1672 roku holenderski lekarz Regnier de Graf zwrócił uwagę na możliwość istnienia erogennych stref w pochwie. Dużo później, Ernst Grafenberg opisał swoje obserwacje i badania w których przedstawił obszar na przedniej ścianie pochwy jako miejsce wręcz nadwrażliwe na bodźce. 

Mimo, iż od tak dawna przypuszcza się istnienie punktu G, do tej pory nie ma jednoznacznych dowodów potwierdzających istnienie takiej struktury anatomicznej. Liczne badania histologiczne, embriologiczne i anatomiczne nie przyniosły spodziewanych rezultatów.

Wszystkie koncepcje opierają się jedynie na obserwacjach klinicznych i przypuszczeniach badaczy. W 1981 r. wysunięto przypuszczenie, że punkt G jest żeńskim odpowiednikiem prostaty. Sądzono, iż płyn powstający w czasie podniecenia seksualnego kobiety jest wynikiem stymulacji żeńskiej prostaty. Jednak badania prowadzone przez jednego z badaczy - Zaviacica obaliły tę hipotezę, wykluczając obecność tkanki gruczołowej w pochwie. Wspomniany surowiczy płyn powstaje w gruczołach okołocewkowych Skenego. 

W trakcie badań i analiz unerwienia pochwy przy pomocy zaawansowanych metod immunohistochemicznych wykazano zwiększoną ilość zakończeń nerwowych w przedniej ścianie pochwy. Włókna nerwowe nie są jednak skoncentrowane w żadnym obszarze i nie są włóknami czuciowymi, które mogłyby odbierać bodźce.

Takie unerwienie potwierdzałoby hipotezę Alzate’a, badacza, który sugerował, iż stymulacja każdej części kobiecej pochwy przez partnera może w sprzyjających okolicznościach doprowadzić do pobudzenia seksualnego kobiety oraz do orgazmu. 

Poszukiwanie struktury anatomicznej w ścianie pochwy, bardzo wrażliwej czuciowo, skierowało uwagę badaczy w kierunku embriogenezy - czyli powstawania i rozwoju pochwy. Według niektórych badaczy dolna część pochwy i srom powstają z ektodermalnego listka zarodkowego w czasie swojego rozwoju. Tkanki i narządy,  które powstają z ektodermy posiadają liczne zakończenia czuciowe. Hipoteza ta mogłaby sugerować obecność hiperwrażliwej struktury odpowiadającej punktowi G, jednak wymaga ona potwierdzenia. 

Dalsze rozważania doprowadziły do konkluzji, iż słynny punkt G nie leży w ścianie pochwy, a jest tylko przez nią wyczuwalny i dostępny stymulacji. Strukturą tą może być strefa okołocewkowa, z licznymi przewodami i tkanką gruczołową, która posiada zdolność lepszego ukrwienia i wzwodu w czasie podniecenia seksualnego.  

Odpowiedź na pytanie czy punkt G rzeczywiście istnieje jest niezwykle trudna. Zdaniem niektórych badaczy błędem jest skupianie się na poszukiwaniu jednego punktu, bowiem cała okolica pochwy jest strefą silnie erogenną. 

Nowy punkt G 

Nowy pogląd na obecność i umiejscowienie punktu G przedstawili badacze z Egiptu. Sugerują oni istnienie punktu G położonego w górnej części przedniej ściany pochwy. Istotą anatomiczną tego punktu jest tkanka, która ma możliwość wytwarzania potencjału czynnościowego oraz jego rozprzestrzenianie się, które doprowadza do skurczu błony mięśniowej pochwy. To odkrycie nie wyklucza obecności wrażliwego miejsca w dolnej części pochwy. 
 
Pomimo długoletnich badań nie udało się jednoznacznie potwierdzić istnienia struktury anatomicznej, która odpowiadałaby punktowi G. Nie ma także pewności czy występuje ona u wszystkich kobiet.

Dzięki ciągłym kontrowersjom i niepewności wokół istnienia punktu G, współżycie płciowe nie sprowadza się do mozolnego poszukiwania hiperwrażliwego miejsca, które nie wiadomo czy istnieje, ale staje się bogatsze i bardziej urozmaicone poprzez stymulowanie innych miejsc erogennych w ciele partnerki.

Wszystkim życzymy powodzenia w poszukiwaniach!

Bibliografia

Sundahl D. Kobieca ejakulacja i punkt G, Czarna Owca, Warszawa 2009, ISBN 978-83-7554-106-9
Jodko A., Tabu seksuologii, Academica, Warszawa 2008, ISBN 978-83-89281-54-8
Lew-Starowicz Z., Skrzypulec V., Podstawy seksuologii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2010, ISBN 978-83-200-3618-3
Lew-Starowicz Z. (red.), Seksualność człowieka, Urban & Partner, Wrocław 2010, ISBN 978-83-7609-250-8