Ziołowe leki na impotencję

Producenci licznych leków ziołowych twierdzą, że ich produkty są bezpieczne dla zdrowia, a jednocześnie w sposób „naturalny” leczą zaburzenia erekcji. Ale czy tak jest w rzeczywistości? Jeśli zamierzasz skorzystać z ziołowych preparatów, przeczytaj uważnie poniższe informacje!

Zaburzenia erekcji są częstym problemem u mężczyzn. Oprócz zaleceń lekarskich rzesza pacjentów próbuje leczyć się na „własną rękę”, korzystając z ziół, leków naturalnych, suplementów diety.

Produkty ziołowe (roślinne) w leczeniu zaburzeń erekcji nie są nowym odkryciem. Już od setek lat zioła są stosowane w Chinach, krajach afrykańskich i innych kulturach. W Polsce wielu ludzi sądzi, że leki, zioła z przyrostkiem „naturalny” są zdrowe, bezpieczne i można spożywać je do woli, że mogą tylko pomóc, ale nie zaszkodzą. Jednak trzeba pamiętać, że większość leków naturalnych nie została przebadana klinicznie (w przeciwieństwie do leków klasycznych, opisanych w setkach prac naukowych) i ich bezpieczeństwo stosowania jest wątpliwe.
 

Krótka charakterystyka związków występujących w produktach naturalnych 

DHEA

Dehydroepiandrosteron (DHEA) jest naturalnym hormonem sterydowym produkowanym w nadnerczach. Ma słabe właściwości androgenowe i może być w organizmie człowieka przekształcany do testosteronu. Jego prekursory znajdują się w takich roślinach jak Buzdyganek ziemny. W swym działaniu może polepszać funkcje seksualne, ale głównie u osób z niskim poziomem testosteronu. Jednak dotychczas za mało jest naukowo potwierdzonych danych, żeby zalecać stosowanie DHEA na szerszą skalę, poza wyspecjalizowanymi ośrodkami endokrynologicznymi. Dodatkowo u osób wrażliwych może powodować on trądzik oraz obniżać poziom frakcji HDL (tej pożądanej) cholesterolu. 

Miłorząb japoński (Gingko biloba)

Może polepszać zaburzenia erekcji poprzez poprawę przepływu krwi w prąciu. Brak jednoznacznych wniosków z przeprowadzonych badań klinicznych nie pozwala na zastosowanie tego związku jako produktu leczniczego. Substancja ta może powodować zaburzenia krzepnięcia (zmniejsza agregację płytek) i jest szczególnie niebezpieczna dla osób, które jednocześnie biorą leki przeciwkrzepliwe. 

Żeń-szeń

Trzeba zaznaczyć, że twierdzenia o różnych pozytywnych działaniach żeń-szenia na organizm ludzki, w tym o pozytywnym wpływie na zaburzone funkcje seksualne, są w rzeczywistości niepewne, gdyż istnieje pokaźna grupa badań, które takim właściwościom żeń-szenia zaprzeczają. Mimo wszystko jest on rozpowszechniony w rozmaitych preparatach, a to z tego względu, że poważne skutki uboczne jego przyjmowania należą do rzadkości i jest dobrze tolerowany przez większość ludzi. 

L-arginina

Jest aminokwasem. W swoim mechanizmie nasila działanie tlenku azotu (NO), który rozkurcza naczynia, a tym samym polepsza napływ krwi do członka. Jednak wciąż jest zbyt mało badań potwierdzających tę teorię.

L-arginina może obniżać ciśnienie tętnicze krwi, w dużych dawkach powodować nudności i biegunki.

Yohimbina

Pochodzi z kory afrykańskiego drzewa o tej samej nazwie. Może pomagać w zaburzeniach erekcji, szczególnie tych o podłożu psychicznym. Czysty ekstrakt z kory yohimbiny dostarcza alkaloid (stymulant podobny do kofeiny i efedryny) zwany Yohimbiną, który jest przepisywany (jako lekarstwo) na receptę i używany do leczenia dysfunkcji erekcji u mężczyzn.

Wciąż jest zbyt mało badań potwierdzających rzekomo wysoką skuteczność tego związku. W ostatnich badaniach około 30% pacjentów po kuracji czystym alkaloidem Yohimbiny zgłosiło poprawę funkcji seksualnych.

Yohimbina może powodować wiele działań niepożądanych takich jak wzrost ciśnienia tętniczego krwi i przyśpieszenie czynności serca (tachykardia). Powoduje także uderzenia gorąca, zawroty głowy, nudności, wymioty oraz może pogarszać czynność niektórych narządów, np. nerek.

Epimedium

Rodzaj bylin z rodziny berberysowatych. Z epimedium wielkokwiatowego produkowane są tabletki ziołowe rzekomo zwiększające satysfakcję seksualną i mające działanie podobne do sildenafilu. Związki te mogą podnosić poziom testosteronu i hormonów tarczycy.

Jest mało badań opisujących zarówno bezpieczeństwo, jak i skuteczność tych związków. Zaobserwowano zaburzenia oddychania u osób, które spożywały preparat w dużych dawkach. 

Cynk

Jest pierwiastkiem występującym w środowisku. Zaobserwowano poprawę funkcji seksualnych po stosowaniu preparatu u osób z pierwotnym niedoborem tego pierwiastka. Wciąż jednak nie udowodniono jakiegokolwiek wpływu na poprawę funkcji seksualnych u osób z prawidłowym poziomem cynku.

Stosowany w nadmiarze może być  przyczyną osłabienia układu odpornościowego. 

Kwas foliowy i witamina E

Stosowane łącznie z sildenafilem pomagają uzyskać erekcję u mężczyzn, którzy jej nie osiągali po stosowaniu samego sildenafilu. Jednak wciąż są prowadzone badania oceniające skuteczność tej kombinacji.

Dotychczas nie zaobserwowano występowania działań niepożądanych. Jedynie w wysokich dawkach mogą powodować niespecyficzne zaburzenia. 

Podsumowując, pragnę ostrzec wszystkich, którzy kupują lub zamierzają nabyć produkty określane jako naturalna „viagra”. Większość tych preparatów zawiera nieznane substancje, które mogą być potencjalnie szkodliwe, lub zawiera leki ( np. sildenafil, jako środek czynny), których spożywanie bez zaleceń, ostrzeżeń lekarskich może być niebezpieczne. Szczególnie niebezpieczne są preparaty kupowane z nieznanych źródeł, zza wschodniej granicy, których zawartość szybciej doprowadzi do uszkodzenia narządów wewnętrznych (wątroba), niż przyniesie pozytywny efekt w leczeniu impotencji.

Jeżeli zamierzasz zakupić jeden z wielu dostępnych „produktów naturalnych”, warto, abyś swoją decyzję skonsultował z lekarzem.

Pamiętajmy, że duży wpływ na zaburzenia erekcji mają choroby cywilizacyjne, jak: cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna. Jeśli chcemy w sposób naturalny poprawić jakość erekcji, warto zastosować się do kilku bardzo prostych zaleceń:

• unikaj nadmiaru alkoholu
• nie pal tytoniu, marihuany
• ćwicz regularnie, minimum dwa razy w tygodniu
• zredukuj stres
• lepiej się wysypiaj!

Bibliografia

Noculak-Palczewska A. (red.), Leksykon roślin leczniczych, MedPharm, Wrocław 2010, ISBN 978-83-60466-40-7
Samochowiec L., Kompendium Ziołolecznictwa, Urban & Partner, Wrocław 2002, ISBN 83-87944-08-4
Pastok P., Kompendium leków naturalnych, Medyk, Warszawa 2000, ISBN 83-87340-42-1
Gao D., Medycyna chińska, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2679-2